piątek, 19 sierpnia 2011

Turnickie olbrzymy...

W ostatnim czasie pojawiają się opinię, iż w rzeczywistości w wyniku gospodarki leśnej i szeregu innych czynników  - "nie ma co chronić" - park nie jest potrzebny!
No cóż, jest w tym wiele prawdy, w ciągu ostatnich 15 lat "zrównoważone gospodarowanie" odcisnęło piętno na przyrodzie projektowanego parku. Czy aby jednak na pewno obszar stracił bezpowrotnie swoje walory? Spróbuję zadać kłam tej tezie. 

                                                                               Buk


Otóż:
1. Jest to jeden z niewielu obszarów w Polsce o gromadnym występowaniu jodły i buka, drzewostany przedwojenne wykazują dużą zgodność z siedliskiem.
2. Jest to zwarty obszar leśny, o bardzo dużym stopniu zalesienia, niemal w całości będący własnością Skarbu Państwa w zarządzie LP. 
3. Oprócz lasów niewątpliwą wartość stanowią zbiorowiska nieleśne (łąkowe), którym na dzień dzisiejszy nie grozi degradacja.
4. Projektowany park to siedlisko szeregu gatunków ściśle chronionych (w tym "Naturowych").
5. Jest to obszar słabo zaludniony, nie występują skażenia właściwe dla terenów zurbanizowanych, badania wskazują, iż jakość powietrza należy do najlepszych w kraju - świadczy o tym zwłaszcza występowanie szeregu porostów wskaźnikowych.
6. Ewenementem na skalę krajową jest równoleżnikowy przełom górskiej rzeki Wiar, która do granicy z Ukrainą niesie wody o I i II klasie czystości.
7. Teren projektowanego parku to obszar przenikania wschodu z zachodem - zarówno w wymiarze przyrodniczym jak i historyczno - kulturowym.
8. Projektowany park byłby pierwszym parkiem chroniącym jedno z pasm polskiego pogórza Karpat.


Pomimo, iż gospodarka leśna odcisnęła wyraźne piętno na tutejszych lasach, do dziś spotkać można drzewa o charakterze pomnikowym lub blisko - pomnikowym (w większości buki). Jak długo oglądać będziemy resztki tych wspaniałych drzewostanów? 

                                                                              Buk

                                                                             Buk

                                                                               Buk
                                                                               Buk
                                                              Olbrzymi zwalony buk

                                                                         Jawor
                                                                           Buk

                                                                             Jawor

                                                                          Jesion

                                                                            Jesion

                                                                            Jesion

                                                              Jesion "Trzygłów"

                                                                       Jodła

                                                                           Jodła

                                                                           Buk

                                                                            Buk

                                                                              Buk

                                                                            Buk

                                                                              Buk

                                                                            Buk
                                             
                                                   

1 komentarz:

  1. Piękne buki oglądałam na Suchym Obyczu, chociaż i w "naszym" lesie nie brakuje ogromnych drzew, jedną ogromną sosnę nazywamy "sosną wisielca", tylko zarzucić sznur na poziomą, ogromną gałąź, i ma dziwnie skręcony pień, osobliwość. Lubię taką jesienną mgłę na Pogórzu, rankiem idę na rydze we mgle, a potem słońce świeci i liście cicho kapią, te z jaworów, pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń